Niedoczynność tarczycy

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Niedoczynność tarczycy

Tarczyca jest jednym z największych gruczołów w ciele człowieka i pełni wiele ważnych funkcji regulacyjnych. Zaburzenie jej działania może wywołać wiele negatywnych skutków zdrowotnych. Jedną z chorób, które dotyczą tarczycy jest jej niedoczynność.

Niedoczynność tarczycy jest to zespół chorobowy, który obejmuje nie tylko sam gruczoł tarczycy, ale cały organizm. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, jak ważny jest gruczoł tarczycy, będący gruczołem dokrewnym, wewnątrzwydzielniczym. Zaburzenie działania tarczycy powoduje, że produkcja i sekrecja hormonów jest zachwiana. To powoduje niewłaściwe zarządzanie gospodarką metaboliczną organizmu.

Powodem powstania niedoczynności tarczycy jest niedobór tyroksyny i niedostateczne działanie trijodotyroniny. W wyniku niedoczynności tarczycy zaburzony zostaje metabolizm całego organizmu.

Grupa ryzyka

Najczęściej niedoczynność tarczycy dotyka kobiet, zwłaszcza po 60-tym roku życia. Diagnozowana jest obecnie w grupie od 1 do 6% osób, a częstość jej występowania wzrasta z wiekiem. Mężczyźni również są narażeni na to schorzenie, choć w stopniu mniejszym od kobiet.

Niedoczynność tarczycy może występować także u dzieci i jest to schorzenie wrodzone lub nabyte. Jeśli niedoczynność tarczycy jest wrodzona, to wywołana jest brakiem lub poważną wadą gruczoły, który powinien rozwijać się kompletnie w czasie życia płodowego. Najczęściej przyczyną złego rozwoju tarczycy u dzieci jest niedobór jodu w ich najbliższym środowisku życia.

Objawy niedoczynności tarczycy

Niedoczynność tarczycy ma wiele charakterystycznych objawów, choć przeciętnemu pacjentowi trudno je ze sobą skojarzyć. Lekarz pierwszego kontaktu oraz specjaliści z zakresu hormonoterapii powinni jednak rozpoznać je i postawić trafną diagnozę. Wśród najbardziej charakterystycznych i najczęściej występujących objawów niedoczynności tarczycy wymienia się zwolnienie tempa przemiany materii. Nawet jeśli pacjent je mało, to i tak może znacznie przybierać na wadze, a kuracje odchudzające w jego przypadku nie przynoszą wymiernych rezultatów.

Wśród innych objawów niedoczynności tarczycy można wymienić:

  • Częste występowanie zaparć,
  • Obfite krwawienia i skrócenie cykli miesiączkowych u kobiet,
  • Niepłodność,
  • Trudności z donoszeniem ciąży,
  • Osłabienie organizmu,
  • Zmęczenie wysiłkowe i psychiczne,
  • Spadek koncentracji,
  • Zmniejszenie zdolności skupiania uwagi,
  • Zaburzenia pamięci,
  • Wyziębienie organizmu, powodujące ciągłe uczucie chłody,
  • Osłabienie libido i zaburzenia wzwodu u mężczyzn,
  • Zmiany skórne – skóra staje się żółta, zimna, blada,
  • Nadmiernie rogowacenie naskórka,
  • Łamliwość włosów i przerzedzenie owłosienia,
  • Obrzęk podskórny,
  • Zwolnienie akcji i czynności serca,
  • Osłabienie tętna serca,
  • Powiększenie serca,
  • Nieprawidłowo obniżone ciśnienie krwi,
  • Chrypka, spłycenie oddechu,
  • Niewydolność oddechowa,
  • Obrzęk stawów.

Diagnoza

Jeśli chodzi o pierwotne występowanie niedoczynności tarczycy, to jest ono rozpoznawane na podstawie badania stężenia tyroksyny i tyreotropiny. Zmniejszenie stężenia pierwszej, i zwiększenie stężenia drugiej substancji w surowicy krwi wskazuje na niedoczynności tarczycy.

Z kolei, w przypadku wtórnej postaci choroby, przeprowadza się badania laboratoryjne stwierdzające poziom TSH i T4 w organizmie człowieka.

Leczenie niedoczynności tarczycy

Po postawieniu trafnej diagnozy wskazującej na niedoczynność tarczycy, lekarz specjalista podejmuje decyzję o trybie leczenia pacjenta. Niedoczynność tarczycy zwykle leczy się substytucyjnie, podając leki zawierające sól sodową lewoskrętną tyroksyny. Leczenie niedoczynności tarczycy jest procesem długotrwałym, wymagającym farmakoterapii nawet do końca życia pacjenta.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*