Łysienie u kobiet

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Problem łysienia czy wypadania włosów jest uznawany współcześnie za problem społeczny. Wiele osób nie tylko martwi się pogorszeniem wyglądu, ale przez to wycofuje się z jakichkolwiek kontaktów międzyludzkich.
Łysienie kobiet może być uwarunkowane czynnikami genetycznymi, ale najczęściej ma podłoże hormonalne, związane z procesami zachodzącymi w organizmie kobiety w ciągu całego życia. Rola odpowiedzialnego lekarza specjalisty polega na postawieniu trafnej i właściwej diagnozy, która określi typ łysienia i zakreśli ramy profesjonalnego programu leczenia, a w szczególnych przypadkach sprecyzuje prognozy odnośnie efektów ewentualnej transplantacji włosów.

Łysienie na podłożu androgenowym (AGA) to dość rozpowszechniony typ utraty włosów.

Wypadanie włosów u kobiet występuje w dwóch szczytach – między 20 a 24 rokiem życia oraz między 35 a 39 rokiem, zaś łysienie przybiera raczej rozlany charakter.
Łysienie na podłożu hormonalnym dotyka także kobiety w okresie poporodowym oraz w okresie przekwitania.

Utrata poporodowa włosów rozpoczyna się w 10-13 tygodniu po porodzie i trwa do 20 tygodnia. W większości przypadków po kilku miesiącach dochodzi do całkowitego odrostu włosów. Przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, że II i III trymestrze ciąży mniej mieszków włosowych niż w warunkach prawidłowych, przechodzi w stadium telogenu. Wskutek tego w okresie od dwóch do pięciu miesięcy po porodzie dochodzi do przyspieszenia liczby włosów dystroficznych; włosy te następnie wypadają.

Łysienie menopauzalne objawia się rozległym przerzedzeniem włosów na szczycie głowy. Jednocześnie obserwuje się objawy hirsutyzmu, które z upływem czasu od zakończenia miesiączkowania, stale się nasilają z powodu zachwiania stosunku ilości estrogenów do androgenów. Dobroczynne działanie może tu przynieść wprowadzenie hormonalnej terapii zastępczej z jednoczesnym stosowaniem preparatów zewnętrznych.

Wypadanie włosów może towarzyszyć wszystkim rodzajom chronicznych schorzeń, z powodu na stan ogólnego niedożywienia, ale w większości tych przypadków inne objawy są o wiele groźniejsze niż utrata włosów, może poza anemią, gdzie wypadanie włosów jest najistotniejszym symptomem.

Na rynku dostępne są różnorodne szampony, odżywki i zioła promowane jako środki przeciwdziałające łysieniu. Większość z nich ma jednak wyłącznie działanie wzmacniające i odżywiające włosy, poprawia ich kondycję i regeneruje strukturę. Skuteczne i bezpieczne leczenie łysienia może odbywać się tylko pod kontrola lekarza dermatologa. Podczas pierwszej wizyty ustali on rodzaj łysienia, jego przyczynę oraz dobierze właściwą formę terapii. Ważne, aby lekarz przedstawił pacjentce wszystkie dostępne metody leczenia. Wybór właściwej powinien być podyktowany skutecznością działania (ważne by preparat działał na przyczynę łysienia, a nie tylko leczył objawy) i bezpieczeństwem. Dla niektórych osób ważna może być dodatkowo wygoda stosowania.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*